Vanaf welke leeftijd kun je een kind naar de chiropractor brengen?

Het is een vraag die bijna altijd zachtjes wordt gesteld.

«Is het te klein?»

En meteen daarna volgt de tweede, die eigenlijk dezelfde zorg is, maar dan omgekeerd: „En wat als we juist te lang hebben gewacht?“

Dat horen we elke week van ouders uit Varese en de provincie, vaak tijdens hetzelfde telefoongesprek.

Wanneer moet je met een kind naar de chiropractor gaan?

Het eerlijke antwoord is dat er geen vast tijdschema bestaat. Er is geen bepaalde leeftijd waarop een chiropractische controle noodzakelijk wordt, en niemand zou het je zo moeten voorstellen.

Wat we je wel kunnen vertellen, is iets anders, iets nuttigers: op welke leeftijden komen ouders doorgaans bij ons terecht, wat hebben ze gezien voordat ze een afspraak maakten en waar letten wij op als ze bij ons binnenkomen.

Het zijn vier terugkerende momenten, die qua opbouw allemaal op elkaar lijken: het lichaam verandert snel en de ouder merkt iets op wat er eerder niet was.

• De eerste weken na de geboorte.
• De periode van de eerste stapjes.
• De eerste schooldag, met de rugzak en de urenlang zitten.
• De tienerjaren: tussen sport en schermen.

Geen van deze punten is een must. Het algemene overzicht — wat pediatrische chiropractie is en hoe we met gezinnen werken — staat in de gids over pediatrische chiropractie voor ouders. Hier beperken we ons tot de leeftijd.

Chiropractie en baby’s: hoe oud zijn de jongste patiëntjes die we zien?

Sommigen zijn nog maar een paar dagen oud. De meesten komen in de eerste weken of maanden aan.

Meestal is de aanleiding geen symptoom, maar een observatie: het kind draait zijn hoofdje bijna altijd naar dezelfde kant, drinkt beter aan de ene borst dan aan de andere, en heeft de neiging zich te krommen wanneer het wordt neergelegd. Dat zijn dingen die ouders als eerste opmerken.

Bij een pasgeborene bestaat de beoordeling voornamelijk uit observatie en een zeer lichte aanraking, vergelijkbaar met de druk die je zou uitoefenen om te controleren of een vrucht rijp is. De technieken die bij de allerkleinsten worden toegepast, hebben niets gemeen met die bij volwassenen: we leggen ze uitgebreid uit op de pagina over veiligheid en technieken bij chiropractie voor kinderen.

Een verduidelijking die we altijd graag geven: wij behandelen geen koliek, reflux, oorontstekingen of slaapstoornissen. Dit zijn aandoeningen die onder de verantwoordelijkheid van de kinderarts vallen. Als het kind een symptoom vertoont, is een bezoek aan de kinderarts de eerste stap, niet een bezoek aan ons.

De eerste stapjes en de kleuterschooljaren

Tussen één en vijf jaar valt een kind tientallen keren per dag. Zo leert het staan, en in de overgrote meerderheid van de gevallen blijft er geen spoor van achter.

Ouders schrijven ons meestal over andere zaken: een manier van lopen die uit balans lijkt, een zeer duidelijke voorkeur voor één kant tijdens het spelen, een zithouding die scheef is geworden. Dit zijn observaties, geen diagnoses.

Wat we in deze leeftijdsgroep vooral doen, is kijken hoe het kind beweegt. Als we niets vinden dat binnen ons vakgebied valt, zeggen we dat en stellen we geen traject voor.

Waar letten we op bij het onderzoek van de wervelkolom van een kind?

Minder dan wat het woord ‘kolom’ doet vermoeden, en tegelijkertijd iets ruimers.

Laten we kijken hoe het hoofd heen en weer draait, of het bekken vrij blijft bewegen, hoe het kind vanuit een zittende houding rechtop komt en hoe het zijn gewicht verdeelt tijdens het lopen. We zoeken naar asymmetrieën in de bewegingen, niet naar ‘verplaatste wervels’.

Hierover is nog maar weinig onderzoek gedaan, en we zeggen dit met de nodige voorzichtigheid: er wordt verondersteld dat de manier waarop de wervelkolom beweegt mogelijk verband houdt met de regulering van het zenuwstelsel, het onderwerp van de gids over het gereguleerde zenuwstelsel bij kinderen. Het is een werkhypothese, geen bewezen mechanisme. We beloven geen enkel effect op slaap, gedrag of groei.

Adolescentie: rugzakken, sport en beeldschermen

Dit is de leeftijdsgroep waarin ouders het meest verwachten, en vaak ook die waarin het lichaam het meest vraagt.

Een rugzak van tien kilo op één schouder. Zes uur op school in een zitpositie en twee uur training ’s avonds. De nek gebogen over de telefoon, voor een tijd die niemand bijhoudt.

Veel jongeren melden in deze jaren last te hebben van stijfheid of terugkerende hoofdpijn. Dit zijn signalen die je eerst aan de kinderarts of de sportarts moet voorleggen, zodat zij een beeld van de situatie kunnen vormen: een chiropractische beoordeling, als die zinvol is, volgt daarna en vormt een aanvulling daarop.

Wanneer de eerste aanspreekpartner de kinderarts is

Hierover bestaat geen enkele twijfel.

Koorts, onophoudelijk huilen dat maar niet ophoudt, gewichtsverlies of stilstand in de groei, weigeren te eten, motorische mijlpalen die niet op het verwachte tijdstip worden bereikt, een hoofdletsel: in deze gevallen is er maar één optie, en dat is de kinderarts of de spoedeisende hulp. Geen chiropractisch onderzoek, en ook niet achteraf — maar eerst.

Chiropractie vormt een aanvulling op de pediatrische zorg. Het vervangt deze niet, loopt er niet op vooruit en is geen alternatief voor een medisch onderzoek. Dat maken we al telefonisch duidelijk, nog voordat we een afspraak maken.

Een controle voor je kind

Als je overweegt om langs te komen en eerst wilt weten of dat zin heeft, kun je het beste even bellen: we zullen je eerlijk vertellen of ons vakgebied hier iets mee te maken heeft of niet. Als je nog bezig bent met het verzamelen van informatie, is de uitgebreide gids over pediatrische chiropractie in Varese een goed startpunt.